Huśtawka

Kto mnie czytał, ten mnie rozpozna. Kto nie czytał - może poznać.

Osiemnastolatka, teoretycznie dorosła, choć wciąż tkwi w niej dziecko.

Zagubiona w świecie nastolatka, ciągle się waha - niczym huśtawka.

Zaplątana w pro-anę, z którą wewnętrznie walczy, choć nie zawsze chce.

Gruba, wciąż pragnąca schudnąć. Momentami pragnąca autodestrukcji.

Posiadająca niezdrowe ideały, których stara się jednak nie propagować.

To ja, a to o mnie - w skrócie.

Jestem jak huśtawka. 

Raz w górze, raz na dole. 

Emocjonalnie rozbita. Wiecznie niepewna.

Powoli układająca sobie życie na nowo.

Czekająca na moment zatrzymania, stabilizacji.

Uparcie do tego dążąca.

Mam potrzebę pisania, dlatego piszę.

Będzie mi miło, jeśli będziesz to czytać. 

Jeśli będziesz śledzić moje poczynania.

Bez ładu i składu. 

Wahania.

Zapraszam.